Scheisse Blog

Waar cynisme nog mag…

Trek nooit grijs aan als je trash bent

Vullis“Jezus Bianca, loop nou eens door”, roept hij.
Bianca schuifelt de metro binnen als een oester zonder schelp.
Traag en kwetsbaar.
Ze laat nog nét geen slijmspoor achter.
De smoezelige bontkraag van Bianca’s capuchon hangt tot ver over haar ogen, ergens onder haar vermeende neus.
Een concurrerende walrus zou ervan op de vlucht slaan.
Of anders wel van de walm van alcohol die ze mee zeult.

Eerdergenoemde “hij” is overigens óók een zwerver.
Niet onknap, maar dat kan ook aan het heersende modebeeld voor mannen liggen.
Baardig en onverzorgd rookt hij onverstoorbaar zijn shag en kijkt verlekkerd naar een halve liter discountbier.
Met zijn beflapte pilotenmuts zou hij ook voor een beroemde deejay door kunnen gaan.
Ondertussen laat hij wél merken wie de trainingsbroek aan heeft in zijn relatie met Bianca.
“Ga zitten, Bianca.
Hou je bier nou eens vast, Bianca.
Luister naar me, Bianca.
Hou je smoel, Bianca.
Ga godverdomme nou eens zitten, Bianca!”

“Jezus man, doe eens normaal”, roept een studentikoos meisje plotseling, als Bianca theatraal begint te gillen.
Met “ben je niet goed of zo-wro-wro-wro?” trapt ze al aardappelend een wijdopen deur in.
Zij is van het type ik-heb-een-dag-met-kinderen-gewerkt-in-Afrika.
“Vet heftig, weet je, maar het staat zo O.K. op je C.V.”.
Dát type.
In Amsterdam kijkt niemand op van een haveloze zwerver die zijn gedrogeerde bitch door een metro heen slaat.
Goededoelenmeisjes die daar op reageren, vallen daarentegen wél op.
Er ontstaat een lacherige sfeer in het treinstel, die onze Uniceffer-van-de-maand nog meer uitspraken ontlokt.
De één nog minder doeltreffend dan de andere.
Zelfs Bianca lacht mee.
De man waarmee zij een injectienaald deelt, steekt nog eens op en kantelt daarna zijn bier.
“Ga anders even lekker dro-wo-wronken worden hier in de trein, of zo-wro-wo!”, verkozen wij als medepassagiers unaniem tot winner.

“Jezus wijf, ga eens gauw zitten!”, roep ik, als Anne-Liedewijn (of zoiets) opstaat om uit te stappen bij halte Nieuwmarkt.
Hier heeft haar Pa vrijwel zeker een etage voor haar gekocht.
Als investering.
“Doe eens even normaal met die gekke kont van je!”, vervolg ik naar ons studententikutje.
“Je hebt een reet van niks. Ga alsjeblieft zitten. Niet om aan te zien!”, voeg ik er nog aan toe.
Het mag iets meer zijn, vind ik.
Ze heeft echt de minst appetijtelijke bips die ik in al mijn levens heb gezien.
Plat, vormloos en op een onduidelijke manier aanstootgevend.
“Ik ken Afrikaanse vrouwen die máááááááánden niet gegeten hebben, en die hebben een betere ko…”.
Dan gaat de deur van de metro open en beent ze driftig richting roltrap.
Haar grijze broek fladdert rond haar middel zonder ergens houvast te vinden.
Als de metro optrekt zie ik hoe een schoonmaker haar op een open kar gooit.
Trek nooit grijs aan als je trash bent.

Advertenties

Enkel berichtnavigatie

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s